「Beautifulな世界」～君に出会えた場所～

อ่ะ เมื่อวันก่อนสัญญาว่าจะเล่าเรื่องมงจะยากิให้ฟัง
มาเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังนะ

โอเค วันอย่างนี้ใครสนใจเรื่องมงจะยากิกันวะ
เอา Live Report กันน่ะสินะ แต่เฮ้ย มึนส์อ่ะ มันไวมากจำอะไรไม่ค่อยได้เลยเหอะ -_-'

เอนทรี่วันนี้เป็นอะไรทรู้สึกจริงจังมากเลย
ไม่ได้พ่นอะไรแบบนี้เกี่ยวกะลาร์คนานมากแล้วด้วย ^^;;
คือเป็นคนที่ชอบอะไรสุดๆถึงขั้นขึ้นหิ้ง จะไม่ค่อยพร่ำเพ้อมาก
เพราะงั้นคุณผู้ชายที่พร่ำเพ้อถึงเค้าทุกวันในช่วงนี้ยังไม่ได้ขึ้นหิ้งค่ะ เพราะเอามาจิกตีทุกวี่วันอยู่

บล็อควันนี้อาจจะเป็นบทความแรกและบทความเดียวของเราในตลอด13 ปีที่ผ่านมาก็ได้นะ(ที่เพ้อได้ขนาดนี้)...

(ยิ้ม)

My confession as a L'Arc~en~Ciel Fan Girl

L'7 Final Live Report โจรสลัดขึ้นบกที่โอซาก้า

L'7 Final at Kyocera Dome Osaka in my sight

ชื่อเต็มๆของไลฟ์ครั้งนี้เนี่ย.....
เชื่อไหมว่าป่านนี้ยังจำไม่ได้เลยเถอะนะ
"L'7 Trans ASIA via PARIS"

เรียกได้ว่าไลฟ์คราวนี้อาจจะเป็นบทสรุปการเป็นแฟนลาร์คสิบสามของเราก็ได้นะ
(เริ่มติดตามตั้งแต่ช่วง 1995 ค่ะ)

โตมากับเพลงของลาร์ค
มีความสุขก็ฟังลาร์ค
เหงาก็ฟังลาร์ค
รักกับแฟนก็ฟังลาร์ค
เลิกกับแฟนก็ฟังลาร์ค
ไปทำงานก็นั่งฮ้มเพลงลาร์ค

ครึ่งนึงของชีวิตเรามันมีบทเพลงของลาร์คอยู่

คงเข้าใจนะว่าอารมณ์มีลาร์คอยู่ในชีวิตมาตลอดสิบสามปี
แล้วอยู่ๆเจอข่าวงดกิจกรรมสามปีจะอึ้งกิกี่ มันเหงาๆนะ.....


ตอนแรกคิดว่าจะขายตั๋วทิ้งแล้วด้วยซ้ำ เพราะบ่จี๊รุนแรงจะไม่มีข้าวกิน
พอได้เมลล์จาก LE-CIEL ว่านสพ.วันรุ่งขึ้นจะมีโฆษณาของลาร์คลงนะ ในเว็บก็มี
เออ มีก็มีดิ่ เดี๋ยวเปิดดู ยังไงก็ไม่พ้นป้าหาเรื่องไถกูชัวร์!
ปรากฎประกาศออกมาว่า NEXT LIVE 2011 เนี่ยแหละ....
เริ่มตะงิดๆไม่ไว้ใจลุงแก่ จะไม่เล่นไลฟ์อีกสามปีเรอะ (กล้าเรอะ)
สรุปลุงกล้าเว๊ย .... ก็เลยกลายเป็นไลฟ์ที่ยังไงก็ต้องไปให้ได้ขึ้นมา
แถมยังเป็นรอบไฟนอลอีกด้วย
ก็นับวันนับคืนรอเลย ต่างจากตอนไปดูที่ Saitama Super Arena กับ Osaka Jo Hall มากๆ
(เราดู KISS ไปสองรอบ ถ้าใครที่สนิทกันจะรู้ว่าเราดู ไซตามะ แล้วก็ลูน่าซี เสร็จก็บินกลับไทย แล้วรีบมาญี่ปุ่นเพื่อให้ทันรอบโอซาก้าโจ ซึ่งรวมแล้วกลับไทยไม่ถึงสองอาทิตย์ บ้าได้อีกนะกู.....)

อันนี้มีโฆษณาเวอร์ชั่นที่ฉายที่โอซาก้า
จริงๆมีป้ายโฆษณาในสถานีรถไฟใต้ดินด้วย ว่าจะถ่ายดันเอาลงไปก่อน เซ็งเลย -_-'

แหม เห็นในทีวีทีไรขนลุกทุกที วุ้ย.....

พิมพ์ถึงตรงนี้แล้ว overwhelming อ่ะ น้ำตาไหลจริงนะน
ี่(เอาเข้าจริงคือไม่มีไลฟ์ แต่ยังออกสารพัดรูปแบบให้ตามเก็บ)

แรกเริ่มเดิมทีเป้าหมายแท้จริงของเราคือสักวันฉันจะดู L'Arc ที่โตเกียวโดมให้ได้
คิดไว้ตั้งแต่ตอนที่ L'Arc เล่น Reincarnation แล้วล่ะ
รู้สึกว่าเหมือนวงตายแล้วเกิดใหม่เลยล่ะ เพราะก่อนหน้านั้นมี sakura incident ขึ้นมาก็เลยต้องพักวงถึงตอนนี้ก็สิบปีได้แล้วเน๊อะ
ย้อนหลังไปสิบปีตอนนั้นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ (ผอมๆ) อย่างเรา การมาอยู่ญี่ปุ่นหรือการไปดู L'Arc เนี่ย
มันเหมือนความฝันเลยค่ะฝันที่ไม่เป็นจริง

แต่มันก็เป็นจริงไปแล้ว.....

อยากบอกว่าถ้าทุกคนพยายาม ก็ได้ดูจริงๆอ่ะ
บ้านไม่ต้องรวยหรอกค่ะ ตราบใดที่ลาร์คยังไม่แยกวง เราต้องทำได้!
ในคำว่า "เราต้องทำได้!"ของไอ้ปาล์มก็มีอะไรที่ทำไม่ได้เหมือนกัน

ไลฟ์ทัวร์คราวนี้มีโตเกียวโดมถึงสามวัน แต่ไอ้ปาล์มก็ไม่สามารถทำได้
ถึงแม้จะอยู่ญี่ปุ่นแต่ก็พลาดโตเกียวโดมไปอย่างน่าเสียดาย
แอบเซ็งอยู่หลายวันเหมือนกันนะ
เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริงๆ ด้วยกำลังทรัพย์ เวลา และอื่นๆ ทำให้ไปโตเกียวไม่ได้
(เจ้าของบล็อคเรียน/ทำงานพิเศษหาเงินเรียนเองค่ะ)
เท่านั้นไม่พอยังเจอข่าวพักไลฟ์สามปี....
เข้าใจไหมคะว่าดิฉันจะหอบผ้าหอบผ่อนกลับไทยปีหน้า่น่ะ

ก่อนหน้านี้ไปดู Theater of KISS มาสองรอบ ทั้งไซตามะซุปเปอร์อารีน่า และโอซาก้าโจ
แต่ความรู้สึกตอนที่ไปดู และตอนที่กำลังดูรอบนี้ต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยเถอะ
เมนสเตจไกลจะตาย แต่ก็กรี๊๊ดๆได้ สนุกมากๆ ได้ที่ตรงทางเดินพอดี เข้าออกง่าย
ไม่ไกลจากเวทีเล็กเท่าไหร่นัก มองเห็นได้พอสมควร ตอนที่ลุงป้าแล่นเรือวนมาขึ้นเวทีเล็กก็เห็นชัดนะ
ไฮด์ตัวเท่าลูกหมาเจรงๆ -_-'' วงนี้ไซส์มินิกันจริงจังมาก ดูตัวนิดเดียวกันหมดเลย เว้นเคนจัง

พูดถึงเคนจัง วันนี้เล่นผิด ลืมเปลี่ยนกีตาร์ ก๊ากกกกกก อินโทรไปได้หน่อยนึงแล้วด้วย
ก็เลยกลายเป็นหัวข้อ MC ของวันนี้ไป น่ารักมากกกก


--------------------------------------------------------------------------
วันที่ 8 มิย. ตื่นแต่เช้ารีบเคลียร์ออเดอร์แต่ก็ยังสายจนได้
ออกจากบ้านเกือบบ่ายสองแล้ว ถึงโดมก็สองโมงกว่าๆ
ทัวร์กู๊ดหมดไปหลายอย่างเลย นี่บ้าหรือเปล่า เข้าได้ตอนสามโมง
คอนเสิร์ตเริ่มห้าโมงนะยะ....
วันนี้ร้อนกว่าทุกๆวัน แดดแรงอีกต่างหาก ทัวร์กู๊ดหนักมาก ร่อนเร่ไม่ไหว
แล้วก็เลยเข้าโดมดีกว่าแอร์เย็น ฮ่าๆ

แอบโน้ตนิดนึงว่าไม่มีเพื่อนที่ชอบลาร์คในโอซาก้าเลย ก็เลยไปดูไลฟ์คนเดียว
เหมือนจะเหงานะ แต่พอเข้าใจตรงนั้นแล้วก็เหมือนทุกคนเ็ป็นหนึ่งเดียวกัน
แฟนลาร์คเหมือนกัน

ได้ที่ติดทางเดินอีกแล้ว ชอบจัง เข้าออกง่ายดี
อยู่บนแสตนชั้นล่าง แถวหน้าๆหน่อย เวทีไกลเชียวแหละ
แต่อันนี้กลายเป็นเรื่องดีตอนหลังได้ เดี๋ยวจะเล่า....
สาวๆที่นั่งข้างๆนี่ รุ่นก็เฉียดสามสิบกันทั้งนั้น ฮ่า...
ท่าทางจะแฟนสมัยแรกๆด้วยล่ะ มีก็อปปี้นิตสารป้าเป็นลูกพรุนด้วย สุดยอด
แอบเห็นเค้าจดตลอดเลยว่าเล่นเพลงอะไรบ้าง อิๆ
ไม่น่าเชื่อว่าคราวนี้ฟัง MC ออกหมดเลย..... (แต่เสือกจำไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ)

ตอนเริ่มไลฟ์ก็มีการฉายโอเพ่นนิ่งมูฟวี่ ก็จะเป็นเรือล่องไปตามเมืองต่างๆที่วงได้ไปเล่นไลฟ์มา
จนกระทั่งมาจบที่โอซาก้า..........
ขำลุงนิดนึง กัปตันค่ะ เวลาเค้าซูมหน้าเป็นเวลาที่ควรทำหน้าหล่อนะคะ ไม่ใช่ทำหน้าขำ
แหมมม เอานิ้วแตะน้ำลายหาทิศทางลม... เท่ห์ย่ะลุง

เวทีแบ่งเป็นสี่ส่วน ด้านในสุดยกพื้นสูงขึ้นไป มีหัวเรืออยู่ ด้านหน้าเป็นเวที มีปีกซ้ายและขวาไว้วิ่งเล่นกะแฟนๆ
ถ้าวิ่งจากฝั่งซ้ายสุดไปขวาสุดสักสี่รอบในหนึ่งเพลง...
ก็จะบอกได้ว่า... ยังเตะปี๊ปดังกันอยู่แน่นอนค่ะ (ไกลแสรด)

REVELATION
พอเพลงนี้ขึ้น แฟนๆก็ชูสองมือขึ้นบนอากาศเลย รู้งานกันจริงๆ
โอ่ย โอ่ย โอ่ย

Pretty Girl
แด๊นซ์กระจายเอวหัก เปลี่ยนอารมณ์กันน่าตาเฉย ลุงทำอะไรน่ะ ส่ายตูดดุ๊กดิ๊ก มีป้ายห้ามกระโดดในโดม แต่ทำไมไม่มีใครห้ามผู้ชายคนนี้ส่ายตูดล่ะคะ เนี่ยค่ะเหตุที่ทำให้ต้องกระโดด ฮ่า
(ออกตัวตั้งแต่เพลงที่สองเลยละกันว่าลืมดูป้าว่ะ.... ดูแต่ลุงจริงๆ... สงสัยเพราะตั้งใจดูป้ามาสองไลฟ์แล้วมั้ง)

Careless of Venus
แค่อินโทรก็รู้แล้วว่าเพลงอะไร ไอ้ปาล์มกรี๊ดนำญี่ปุ่นเลย....
ถึงขั้นนี้แ้ล้วไม่กรี๊ดวันนี้รออีกสามปี เหอๆ ไม่สนแล้วยุ่น มองหน้าก็มองไป กูจากรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
แต่ดูเหมือนอะไรเพี้ยนไปหรือเปล่านะ.. กีตาร์น่ะ....
เอ่อ เคนจังลืมเปลี่ยนกีตาร์เจ้าค่ะ แหม... มีการยิ้มน่ารักเชียวนะ บอก เอาใหม่ ฮ่า.... เอาใหม่ก็ได้จ้า

DRINK IT DOWN
เป็นเพลงที่อิชั้นไม่ค่อยจะเข้าจังหวะกับลุงได้เลยเหอะ มันส์นะ แต่... เอาเหอะว่ะ
ส่วนตัวชอบแค่ท่อนฮุค ขอโทษนะลุงนะ

SHINE
เพลงนี้สดใส อ่อนโยน รู้สึกเหมือนแสงสว่างฤดูใบไม้ผลิ........... อบอุ่น

Sell My Soul
มาอีกแล้วเพลงเก่า... ญี่ปุ่นแถบหน้าเราทำไมนิ่งกันจังไม่รู้ ไอ้ปาล์มงี้ระบำเลย ชอบ
เวทีมืดลง ฉายแสงสว่างลงมาที่หัวเรือ โจรสลัด เอ๊ย เมมเบอร์สี่คนมานั่งรวมกันบนหัวเรือ

get out from the shell
ติวดิ๊วดิวววววว ขึ้นมาก็รู้เลยเพลงอะไร..... กระโดดกันเข้าไป เย่เย่เย่

THE NEPENTHES
นี่เรียงตามอัลบัม REAL ป่าวลุง สะบัดหัวคอหักไปแปดรอด อีกรอบไม่หักเพราะยังตายไม่ได้ คอนเสิร์ตยังไม่จบ




ติดตามตอนต่อไปค่ะ.......




ไม่ว่าจะจากกันไปไกลแค่ไหน แต่ความคิดของเรายังสื่อถึงกันได้ ^^

---------------------------------------

edit @ 16 Jun 2008 01:09:44 by Angeltetsu

edit @ 16 Jun 2008 01:17:31 by Angeltetsu

edit @ 16 Jun 2008 17:41:29 by Angeltetsu