「Beautifulな世界」～君に出会えた場所～

จะบอกว่าพูดแปลกๆใช่ไหม ที่บอกว่าไปนารามาอีกแล้วน่ะ?
คือเราอยู่ใน奈良県（จังหวัดนารา) แต่ไม่ได้อยู่ใน 奈良市（เมืองนารา)
พูดง่ายๆก็คือ ในจังหวัดนารา จะแบ่งเป็นหลายๆเมือง (จะบอกว่าตำบลหรือแขวงมันก็อาจจะได้มั้งนะ)
ก็วันนี้ไปเมืองนารามาอีกแล้ว ไปโทไดจิครั้งที่ห้า
(หรือเปล่าวะ จำไม่ได้แล้วอ่ะ ไปจนแม่งไม่อยากจะเดินแล้ว ช่วงนี้แดดร้อนด้วย ดำ)

อยากบอกว่าวันนี้เหมือนตามรอยด่าลิ้งเที่ยวนาราตอนที่มาไลฟ์เมื่อต้นเดือนเลยล่ะ
ไปโทไดจิ... แล้วเราไปโรงแรมที่ใกล้ๆไลฟ์เฮาส์ด้วย ก็คือนั่งรถผ่านนาราเนเวอร์แลนด์ด้วยอ่ะ
หูยยย โดคิโดคิซุรุว่ะ ผ่านต้องสองรอบ แอบอมยิ้ม เซนเซปล่อยหนูลงตรงนี้ก็กลับบ้านถูกนะคะ คั่กๆ

วันนี้ก็อย่างที่บอกว่าไม่ได้อยากไป ที่ไปน่ะเป็นงานมีค่าหัว เอ๊ย ค่าตัว ค่าจ้างน่ะ
เป็นล่ามพา้เด็กนักเรียนจากอเมริกาเที่ยว ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่ค่อยได้พูดอังกฤษ ไม่คล่องแล้ว โง่ว่ะ
พอดีไม่ได้เตรียมอ่านๆประวัติศาสตร์มาด้วย เลยเนียนไม่ค่อยออก
ไม่ไหวอ่ะ วันนี้เหนื่อย เซ็นเซเราเค้ายาริสุกิ (ทำมากเกินไป) ในหลายๆเรื่อง
เห็นเลยว่าเด็กมันอึดอัด เรื่องเค้าเป็น vegetarian ก็เรื่องนึงละ พลาดเต็มๆ เหอๆ

กรุ๊ปนี้มันพิลึกอ่ะ เด็กพูดมากเรื่องปกติที่พิลึกคือมีเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักเลย
ตอนแรกก็คิดว่ามันเด็กญี่ปุ่นแหละ ปรากฎเป็นคนอเมริกันเชื้อชาติญี่ปุ่น
พ่อแม่เป็นญี่ปุ่น เกิดโตที่อเมริกา ไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น....
หอยหลอด กูเครียดนะมึง.... นังปาล์มไทยร้อยเปอร์เซ็นพูดญี่ปุ่น หอยหลอดนี่พ่นอังกฤษใส่กรู๊
เขียนคันจิโชะโด(พู่กันจีน)ได้เพราะเรียนภาษาจีนมา.... เช็ดดดดดดดดดดด

อีกคนเป็นผิวดำ เรียนสเปน... จ๊ะ
อีกคนฟังญี่ปุ่นได้นิดโหน่ยยยย
ส่วนอีกคนนึงอะไรก็ใม่สนละ กูคุยลูกเดียวกับน้องผู้หญิงอีกคนที่เนิร์ดๆ

เออ วันนี้ไปมุดรูจมูกของไดบุทสึมาแล้วนะ *หัวเราะ*

ด่าลิ้งขา ตอนด่าลิ้งมาเที่ยวได้ลอดรูจมูกไดบุทสึหรือเปล่าคะ??
มาโอะเนียง ลอดป่าว?? สนุกนะ ฮ่ะๆๆๆๆ
คิดว่าด่าลิ้งคงไม่มุดหรอกมั้ง ถ้ามุดเนี่ย เสียวๆจิวที่นมเหมือนกันนะ๊
(อุ้ยยย คิดไรวะ รู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะ.............จิตขึ้นทุกวันๆ)

แต่ก่อนมาไม่กล้าลอด กลัวติดอ่ะ เซนเซบอกไม่เคยมีใครติดอยู่ในรูนั้นเลยนะ...
แน่ดิ่ ถ้าติดอยู่ในรูวันนี้จะได้มุดกันเหรอ
กลัวเพราะมันแคบ แต่มุดจริงๆ หูยยย ตัวเท่าเราเนี่ย มุดได้สบาย ไหลโล๊ดดดด มีเนื้อที่ให้อ้วนได้อีกเยอะ กร๊ากกกกก
เค้าว่าเวลาที่ลอดรูนี้มันเหมือนกับตอนที่เราออกมาจากท้องแม่อ่ะ
หุ... ก็จริงว่ะ แต่เราคงไม่ได้ไหลพรวดออกมาอย่างนั้นแน่ๆ (แม้ว่าแม่จะบอกว่าคลอดง่ายมากก็เหอะ)

วันนี้ผ่านไลฟ์เฮาส์
ผ่านสถานีกักขุเอ็นมาเอะ สถานีบ้านสึโยชิที่เค้าภาคภูมินักหนาด้วย ฮ่ะๆ
รถไฟที่ผ่านเป็นคินเท็ทสึ (รถไฟท้องถิ่นแถบคันไซนะเกะ)

จะไปแล้วนะ... (อ้วนพอมะ หน้าอืดพอมะ ตอนนี้พยายามลดอยู่นะ)

東大寺 โทไดจิ วัดที่มีไดบุทสึที่ใหญ่ที่สุด และเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็น UNESCO World heritage ด้วยจ๊ะ

書道 calligraphy ไม่รู้จะเขียนอะไร เขียนคันจิคำว่าความรักก็แล้วกัน
ความรักที่มีต่อด่าลิ้งเขียนออกมาเ็ป็นตัวหนังสือแล้วและดูป่วงมากๆ หัวใจใหญ่ไปป่ะ ฮ่า

อันนี้พัด ไม่รู้จะเขียนไรแล้ว เขียนชื่อด่าลิ้งเลย เขียนว่ารักด้วย รักด่าลิ้งค่ะ
แสดงความรักที่มีต่อด่าลิ้งอย่างเต็มเปี่ยมมมมมมมมมมมมม
รักคือการให้อภัย รักคือการยอมรับทุกสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น....
(โดยสรุปคือต้องรับได้ทุกอย่างใช่มะ? เราจะทำลืมๆไปนะว่าได้ยินอะไรมา
เราจะรักกันต่อไปค่ะด่าลิ้ง ไม่ว่าด่าิลิ้งจะเป็นยังไงก็ตาม......)

โอเร.. ว่าไงๆก็คือสินน้ำใจ หรือค่าจ้างนั่นเอง ได้มาหมื่นเยน
(แบบหนีกลับมาก่อนตอนสามโมงด้วย ไม่ไหวแล้ว ร้อน ปวดหัวมาก)
สุดท้ายก็คงเข้ากระเป๋าคนบางคนอย่างเคย


หลังจากบ้านแทบแตกไปแล้วเมื่อคืนก่อน ด้วยเรื่องใดไม่ขอกล่าวถึง....  ที่กลับมาเลิฟเลิฟกันเหมือนเดิม ก็เพราะว่าด่าลิ้งมันนอนแผ่ตายคาเก้าอี้ให้ดู แล้วบอกว่าเกลียดเครื่องบิน.....
ไอ้ปาล์ม สงสารปนสะใจ แหม ทำไมมันสะใจบอกไม่ถูกก็ไม่รู้ ฮ่ะๆ ก็เลยกลับมารักกันใหม่ก็ได้ ฮ่ะๆ



อันบนนี่ตั๋วที่ไปดู


คราวก่อนลืมอัพให้ดูว่าด่าลิ้งแต่งตัวทำผมยังไงที่ไลฟ์ อ่ะ ดูซ้า
หน้าตาแบบนี้อ่ะ แล้วมี sexy glance + yasashii smile ว๊ายๆๆๆๆ

เลิฟยู~~~~~~~






จะเกิดอาเพศไหม ให้ป้ามาเป็นพยานรักแรกพบเราเนี่ย ^^"

เมะ โตะ เมะ ก๊ะ อัตตะ ชุนกั้งงงงงงงงงง

(เคี้ยยยยกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)

edit @ 22 Jul 2008 17:39:45 by Angeltetsu