「Beautifulな世界」～君に出会えた場所～

นั่นคืออัคคุงที่หลายๆคนชื่นชอบ (ใครชอบวะ???）

ว่าจะเล่าตั้งแต่วันพฤหัสแล้ว ลืม... วันนี้จะเล่าให้ฟังละกัน

แถวนี้มีแฟนคลับอัคคุงหลายคน (ใครวะ??? ข่าวว่าแกคนเดียวแหละไอ้ปาล์ม）

เรื่องของเรื่องคือเครื่องปั่น(แบบเครื่องปั่นน้ำผลไม้อะไรงี้อ่ะ แต่นี่เป็นแบบปั่นของแข็งๆได้)มันเสีย

กดปุ่มยังไงก็ไม่ทำงาน

อัคคุงก็เลยเอามือล้วงเอาถั่วที่ติดๆอยู่ในถ้วยปั่นออกมา แล้วพลาดโดนใบมีดบาด

นองเลือดเลย โหยยย เลือดเยอะมากอัคคุงเอ๋ย..... ตกใจมาก 

เดินไปดู ไม่ได้กลัวเลือดน่ะ แต่ตกเยอะอ่ะไมเลือดออกเยอะ

เอามาดูดิ่ โดนไปเยอะเลย ทิชชู่เ็ป็นกองอ่ะ

(อ๊ายย อัคคุงอย่าตายนะ.... ผู้ชายหน้าตาดีๆต้องอยู่กับเราไปนานๆ)

มิยูกิก็ให้กดปากแผลห้ามเลือด มันไม่หยุดสักที

เลยบอกให้เอาน้ำแข็งมาแปะด้วย......

โอมายก๊อดดดดดดดด 

อัคคุงยืนหน้าจ๋อยๆ ซีดๆ กดแผลนานมาก และจ๋อยไปจนเลิกงาน....

แล้วไอ้ปาล์มก็รู้ว่า นอกจากผู้ชายญี่ปุ่นไม่สู้แมลงสาปแล้ว ยังกลัวเลือดอีกด้วย....

ฮ่า.....

(จริงๆคงแค่อัคคุงคนเดียวมั้ง ^^;;) 

อ้อ แล้วจะบอกให้นะว่าไอ้เครื่องปั่นมันไม่ได้เสียหรอก

แต่มันมีปุ่มล็อคอยู่ด้านล่าง เวลาเครื่องทำงานหนักมันจะล็อคเองโดยอัตโนมัติ.....

โง่ได้อีกพวกกู.... โง่ทั้งร้านเลยแหละ ไม่มีใครรู้เล๊ยยยยยย
 

พรุ่งนี้จะไปสัมภาษณ์งานพิเศษที่ใหม่แล้ว ถ้าได้ล่ะก็ช่วงครึ่งเดือนหลังนี่จะยุ่งของจริง

(จะเลิกทำร้านอาหารแล้ว จะไม่ได้เจออัคคุงแล้ว แง๊~~~~ แต่กรณีนี้มันคงมีคนตีปีกพั่บๆ หึ)

งานที่เก่าที่กำลังจะออกก็ยังต้องทำอยู่ ที่ใหม่ก็ต้องไปด้วย แล้วก็ไหนจะสอบวัดระดับอีก

เวลาออนเอ็มเอสเอ็นอยู่ ถ้าทักมาแล้วเราไม่ตอบนี่ถ้าไม่อ่านหนังสืออยู่ก็หลับนะคะ

(หรือไม่อีกอย่างก็คือกรี๊ดปาปิอยู่ อย่างหลังนี่จะเงียบมากๆ.... ฮ่าๆ)

อย่าว่ากันเลย ที่ออนนี่ก็เวลาไม่เข้าใจอะไรก็เอ็มถามเพื่อน หาข้อมูลในเน็ทอ่ะค่ะ

เป็นแบบนี้ตลอดอ่ะแหละ  คุยชั่วโมงละสิบประโยค สิบนาทีตอบที คิโม่ยมาก (แต่ก็แก้ไม่ได้จริงๆนะ)

เป็นพวกที่เหมาะกับการเล่นบอร์ดมากกว่าคุยเรียลไทม์ ^^;;




เอ้อ.... ใครก็ไ้ด้ช่วยสอนวิธีขโมยคลิปวิดีโอไฟล์จากเว็บหน่อยจิ ในเว็บไอดีเอส

มุมของยูยะเป็นสตีมวิดีโอหมดเลย อยากเซฟมาก

น่ารักบ้าบอสุดๆ วันดีคืนดีมีมาโอมาเล่นจังเก้นกับยูยะด้วย น่าร๊ากกกกก (หมายถึงยูยะนะ)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

นึกได้อย่างนึงที่บุโดกัง... 

อยากเล่ามากๆ ก็คือเรื่องยาคุโซคุ (คำสัญญา)

ด้วยความที่ตามบล็อคมาโอะ+บอร์ดไอดีเอส

วันที่เล่นไฟนอลของลาสอินดี้ส์ทัวร์ (ไลฟ์เฮาส์ทัวร์นั่นแหละ)

มาโอะได้เอ็มซีไปว่าชิโดะเ็ป็นไลฟ์แบนด์ ยังไงก็ต้องมีไลฟ์ จะมาพบทุกคนให้ได้

ถึงจะเดบิวแล้วก็ยังจะเหมือนเดิม

ตอนจบคอนที่บุโดกังแล้ว ไฟมืดลง แล้วก็ฉายภาพที่โอกินาว่าตอนเอ็มซีขึ้นมา

(คนที่ซื้อโมโนคุโระล็อตบีจะได้ดูช็อตนี้นะ)

จำได้ไหมคำมั่นสัญญานั่นน่ะ

แล้วก็ขึ้นมาว่า ฮารุทัวร์ เคกเต (เปิดทัวร์ฤดูใบไม้ร่วง)

แล้วก็ค่อยๆขึ้นว่าเล่นที่ไหนบ้าง....

ถึงแม้ว่าเราจะไม่่รู้ว่าจะได้ไปดูไหม ยังแหกปากกรี๊ดเลย

สึเง่ ยาบ้ายยย*

น้ำตาไหลอ่ะ...รักษาสัญญาด้วยนะเนี่ย 

(*เดี๋ยวนี้ชอบแสลงตรงกันข้ามกับความหมายเดิมอ่ะ

พูดยาไบ้เป็นสแลง หมายถึงเจ๋ง ดีจังเลยอะไรแบบนี้ด้วยอ่ะ

แต่ถ้าแปลความหมายจริงๆน่ะ มันจะแปลว่า แย่ละ ซวยละ ไม่ดีละ อะไรแบบนี้

แล้วก็ไวยากรณ์ผิดพลาดก็เยอะ อย่างเช่น สุโก่ย อุเรชี่ ดีใจมากๆ  จริงๆต้องบอกว่า สุโกคุ อุเรชี่

เอาเป็นว่าคนเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่จะเข้าใจอ่ะนะ การใช้ い形容詞)

อาจจะมีหลายเหตุผลที่ทำให้รักวงนี้ แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้แหละ

พูดแล้วทำเนี่ย ทำให้รักมากนะค๊าาาาา

หลังจากเดบิวแล้วยังไงก็ไม่เหมือนเดิมหรอก

ไม่มีทาง

แค่ปัจจุบันนี้ตารางงานก็แน่นแล้ว ถ้าไปดูมีเดียร์จะเห็นเลยว่าออกวิทยุเยอะมาก แคมเปญอีก

แล้วก็พวกงานที่ตามแอดมาที่หลังอีกเพียบ (สองสามวันก่อนได้เมลล์วันละสองสามรอบ อัพเดทตารางงานวงอ่ะ)

ไหนจะเพลงที่ต้องทำให้ได้ตามกำหนด ต้องรักษาเดดไลน์ให้เคร่งครัด

ต้องตื่นเช้าใช้ชีวิตกลางวันให้เหมือนประชาชนทั่วไป (ซึ่งมาโอะ.. แกทำไม่ได้หรอก... หอมด้วย ฮ่าๆๆๆๆ)

มันมีแต่ความเปลี่ยนแปลง และนี่เพิ่งเป็นแค่จุดเริ่มต้นด้วยนะ

แต่การที่วงพยายามทำอะไรสักอย่างเพิ่งรักษาสภาพให้คงเดิมเนี่ย เป็นสิ่งที่สำคัญ

มันทำให้เรารู้สึกว่าวงยังใส่ใจแฟนเพลงเหมือนเดิม ยังอยากโตไปด้วยกันเหมือนเดิม

พยายามอัพบล็อคให้ถี่เหมือนเดิม (ซึ่งก็รู้ว่ามันลำบากนะ เวลาเหนื่อยๆ)

ยังไปทักทายแฟนๆที่บอร์ดอยู่บ้าง มาโอะนี่จะบ่อยสุด เหมือนรับหน้าที่ตรงนี้ไป

คนอื่นคือทำเพลง เข้าห้องอัด หายหัวตามสภาพ

(แอบงอนเวลาปาปิหมกหมุ่นทำเพลงหายตัวไปนานๆ ซาบิชี่มาก โฮๆๆๆ)

ชินชินก็ไม่ถนัดจะอัพบล็อคจากมือถือ

เมื่อเร็วๆนี้เห็นว่าโดนทักมาว่า ช่วงที่ออกแคมเปญทุกคนอัพบล็อคกันหมด เว้นชินจิซังสินะ

เจ้าตัวบอกช็อคคุเดส... แล้วก็อัพบล็อคโดยใช้มือถือเลย ฟ้องด้วยว่าโดนว่ามา....

โถววว รูปหล่อ.... ไม่ต้องพิมพ์ไรก็ได้ ถ่ายๆแล้วก็แปะมาเลยเหอะว่ะถ้าลำบากนะ

ยังไงก็รักหอมนะ (เอ๊ะ????)

อุ๊ย ชั้นพล่ามอะไรยาวมาก จบที่ชิโดะอีกแหละ


สุดท้าย........

เด็กชายอิชิกิ ปาปิชิโกะ อากิฮิโตะ ชั้นรักคุณค่าาาาา

やばい！！！！　やばい！！！　めっちゃ可愛い（≧д≦）ゝ



ปล.

คุณแคนดี้คะ *จับไม้จับมือ* ในที่สุดก็มีคนจนใจพ่อหนุ่มไทเทนชั่นผู้น่ารักของอิชั้นสักที

ฝากด้วยนะคะ *โยนยู๋หย๋าใส่คุณแคนดี้*


ปอ - ทำให้พี่นึกได้ว่าไม่เคยทำโปรไฟล์ให้ชิโดะเลยอ่ะ มีแต่งาน... กับโปรไฟล์อากิด่าลิ้ง ละอายใจ แฮ่....

อ้อ ที่เห็นน่ะ ลายผ้าห่มนะ ที่นอนเนี่ย เขียวตองอ่อนอ่ะ เจ๋งป่ะล่ะ...

เพื่อนถามว่าชอบสีเขียวเหรอ.. ตอบไปอย่างมั่นใจ เกลียดเข้าไส้ (ฮ่า)

แค่รู้สึกว่าหน้าหนาวใช้สีเขียวๆแบบนี้จะได้อารมณ์สดชื่น



ไอโจ้ - ทนได้ทนไปนะ...  ฮี่ๆๆๆๆ



ถึงทุกคนค่ะ - ดีใจค่ะที่บล็อคนี้ทำให้หลายๆคนรู้จักชิโดะนะคะ 

ปลอีกที ตะกี้ไอ้ก้วยมันโยนแทคใส่อิชั้น แทคนี้อิ๋บอ๋ายมาก

เพราะเดี้ยนไม่สามารถแต่งหน้าตัวเองให้เป็นพี่แจ๊คไนท์แมร์ได้ว่ะ