「Beautifulな世界」～君に出会えた場所～

ที่จริงเผลอหลับหนาจอไปแล้วตั้งแต่ห้าทุ่ม....

สะดุ้งตื่นเพราะเมลล์อัพเดทอะเมมบ้าบล็อคที่จำกัดให้เฉพาะสมาชิกบล็อคของมาโอะ (ตั้งให้เมลล์เข้ามือถือ)ตอนตีสอง (เหมือนแกจะว่างเลยนะยะ.....)


แล้วตื่นมาเพื่อจะพบไอ้ภาพที่มันบอกว่าให้เ็ป็นของขวัญแก่สมาชิก สำหรับคนที่อยากดูรูปเฮนไต้

เปิดไปเจอแม่งงงง นั่งแยกขาออก เอามือปิดเป้ากางเกง.......




บุญแล้วที่ชอบอากิ๊ซาม๋า (ถึงจะแฟชั่นผิดพลาด)

บุญแล้วที่อากิ๊ซาม๋าไม่ทำอะไรแบบนี้ (ถึงจะเต้นท่าสาวแตก)

นี่จะตีสามแล้ว ตาสว่าง และยังไม่ได้นอน -_-''




ชีิวิตคนเรามีแต่เดินไปข้างหน้า เราแก้อดีตไม่ได้ก็แค่มองมันแล้วก็เดินต่อดีกว่า

การที่เราติดอยู่ักับความสำเร็จเก่าๆ หรือความผิดพลาดที่เกิดขึ้นไปแล้ว

มันไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นเลย ถ้าไม่ทำให้สิ่งเหล่านั้นเ็ป็นแรงผลักดันให้เราสู้ต่อไป



คนใกล้ตัว(เหรอ???)เป็นพวกที่สามารถพูดถึงความผิดพลาดของตัวเองได้

เลยทำให้เรากล้าพูดเรื่องของตัวเองไปด้วย

เหมือนกับว่าสิ่งที่รู้สึกว่าพลาดมากๆในชีวิต มันก็เรื่องนึงที่เราทำแล้วก็ผ่านไปไม่จำเป็นต้องกลับไปแก้ไข แค่เอาไว้เป็นบทเรียน

พอเป็นแบบนี้แ้ล้วก็รู้สึกว่า ตัวชั้นที่แย่ๆก็ไ้ด้การยอมรับนะ

ไม่ว่าจะแย่แค่ไหนก็มีใครสักคนฟังเรื่องของเรา

โดยที่ไม่พูดว่าสิ่งที่เธอทำลงไปน่ะไม่ถูกนะ เป็นเรื่องที่ดีจังเลยนะ

ไม่ต้องเป็นแฟนกันก็ได้ แค่ฟังเท่านี้.. ก็ดีมากมายแล้ว

โชคดีจังเลยนะที่ได้เจอกัน....

Tomorrow Never Knows เป็นเพลงนึงที่ชอบมากๆ

ถ้าพูดถึงมิชชิล ต้องเพลงนี้เลย อันดับหนึ่งในใจ

สมัยก่อนชอบดนตรี ทั้งๆที่ไม่รู้ความหมายนี่แหละ

พอเริ่มอ่านออกเขียนได้ ก็ชอบเพลงนี้มากๆ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเพลงนี้ยังอยู่ในใจของคนญี่ปุ่น

ทั้งๆที่มันรีลีสออกมาได้สิบสี่ปีแล้วก็ตาม

มันเป็นเพลงที่กล่าวถึงหนุ่มสาว ที่กำลังรู้สึกไม่มั่นคงกับอนาคต

จะไปทางไหนดีนะ เหมือนเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เริ่มรู้จักโลกมากขึ้น

และรู้สึกว่าโลกนี้มันไม่ได้อ่อนโยนกับเราเท่าไหร่นัก ความฝันก็แลดูจะเลือนลาง

เพียงแค่ความอ่อนโยนน่ะไม่สามารถทำให้ใช้ชีิวิตอยู่ได้หรอกนะ

คนที่เลือกแยกทางออกไปก็มี

แล้วสักวันพวกเราจะได้พบกันอีกไหมนะ

ที่ไหนสักแห่งบนการเดินทางแสนยาวไกลนี้

มนุษย์น่ะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ลืมสิ่งที่แสนขมขื่น แล้วใช้ชีวิตต่อไป

ทั้งความดีใจที่ได้รับความรัก และความโดดเดี่ยว

Tomorrow Never Knows/Mr.Children

作詩：桜井和寿 作曲：桜井和寿

とどまる事を知らない時間の中で
いくつもの移りゆく街並みを眺めていた
幼な過ぎて消えた帰らぬ夢の面影を
すれ違う少年に重ねたりして

無邪気に人を裏切れる程
何もかもを欲しがっていた
分かり合えた友の愛した女でさえも

償うことさえできずに今日も傷みを抱き
夢中で駆け抜けるけれども　まだ明日は見えず
勝利も敗北もないまま孤独なレースは続いてく

人は悲しいぐらい忘れてゆく生きもの
愛される喜びも　寂しい過去も

今より前に進む為には
争いを避けて通れない
そんな風にして世界は今日も回り続けている

果てしない闇の向こうに　oh oh　手を伸ばそう
誰かの為に生きてみても　oh oh　Tomorrow never knows
心のまま僕はゆくのさ　誰も知ることのない明日へ

優しさだけじゃ生きられない
別れを選んだ人もいる
再び僕らは出会うだろう
この長い旅路のどこかで

果てしない闇の向こうに　oh oh　手を伸ばそう
癒える事ない傷みなら　いっそ引き連れて
少しぐらい　はみだしたっていいさ　oh oh　夢を描こう
誰かの為に生きてみたって　oh oh　Tomorrow never knows
心のまま僕はゆくのさ　誰も知ることのない明日へ