บางเรื่องเก็บไว้ในใจ
บางเรื่องไว้รู้คนเดียว
บางเรื่องให้บางคนได้รู้
บางเรื่องประกาศให้คนรอบๆตัวรู้
บางเรื่องก็ประกาศให้คนทั้งโลกรู้
และบางเรื่องก็อยากให้คนที่เกลียดเรามากๆได้รู้
(อาจจะงงว่าเรื่องอะไร ก็เรื่องแบบที่ว่าชั้นมีความสุขม๊ากกกก กินอิ่ม นอนหลับ อะไรงี้อ่ะ...
เกลียดนักใช่ไม๊ จงรู้ไว้เถอะว่าชั้นแฮปปี้สุดๆ แล้วคนที่เกลียดเราก็ยิ่งเจ็บใจ ฮ่าๆๆๆๆ
ชอบอ่ะ สะใจ โรคจิต เป็นคนแบบนี้แหละ
คิดง่ายๆบนพื้นฐานที่ว่าคนที่เค้าเกลียดเรามากๆ เค้าก็ไม่อยากให้เราเป็นสุขอ่ะน้า.... )
อืม เราแบ่งประเภทเรื่องราวต่างๆในชีวิตเป็นแบบนี้...
แต่มันก็มีเหมือนกันที่ อุ๊ย พูดไปแล้วว่ะ... โอ๊ะ ไม่ควรเลย... จัดการกับมันผิดประเภทไปหน่อย...
ยิ่งตอนเด็กๆน่ะ ปากรั่ว เก็บความลับไม่เก่ง...
แต่เดี๋ยวนี้คงเรียกว่าเก่งเกินไปมั้ง เก็บทุกอย่างทุกเม็ดจริงๆ
ต้องขอบคุณที่กาลครั้งหนึ่งมีเพื่อนสนิทเป็นโทรโข่ง ชอบขายเรา...
ว่ามันก็ไม่ถูกเสือกโง่เล่าให้มันเองด้วยความคิดที่ว่า เพื่อนกันไม่มีความลับระหว่างกันอยู่แล้ว
โดยสรุป ความลับของเรามันก็อยากรู้และประกาศ
ส่วนความลับของมันก็คือความลับของมันที่เราไม่มีทางได้รู้หรอก...
เพราะงั้น ไอ้ประโยคที่ว่าไม่มีความลับระหว่างเพื่อนเนี่ย เอามาใช้กับอิชั้นไม่ได้ค่ะ...
ความลับไม่มีในโลกนี้ ถ้าหลุดออกจากปากเราไปก็แปลว่าเราพร้อมให้ทุกคนได้รู้...
ถ้าไม่อยากให้ใครรู้ความลับของตัวเอง ก็อย่าได้พ่นออกมาจากปาก
ดูเป็นคนเปิดเผย ไม่มีความลับอะไรก็จริง... อาจจะใช่หรือไม่ใช่ก็ได้นะ
ก็ให้รู้เท่าที่อยากให้รู้นั่นแหละ เรื่องที่ไม่อยากให้รู้ก็ไม่ให้รู้...
ยิ่งเรื่องเลวๆเนี่ย ปิดซะมิดเชียว.. *ฮ่า*
การที่ใครจะมารู้เรื่องของเรามันไม่ใช่ปัญหาหรอก
แต่บางครั้งกับเรื่องบางเรื่องที่ต้องมาตอบคำถามที่หลังเนี่ยสิ...
ปัญหา.. เพราะเราไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ ไม่อยากตอบคำถามนี้อีกแล้ว....
อย่างเช่น สมมติว่า...
เราเคยหลงรักนายน.(นามสมมติ)อยู่นานเป็นปีๆ...
แล้ววันนึงเพื่อนที่ไม่ได้เจอมาแสนนาน
ก็โดนถามขึ้นมาว่า เออ มึงเป็นไง ได้น.(เป็นแฟน)สมใจมึงหรือยัง..
อีวันที่ถามเนี่ย เราเจ็บชำระกำใจมาเนี่ย....
มันเชี้ยมากๆ....(หมายถึงความรู้สึกนะ ไม่ใช่คนถามฮ่าๆ)
แสลงนะเว๊ยแบบนี้...
หรือกำลังเป็นแฟนกับนายเอ็ม นามสมมติเช่นกัน
(ใครเอาไปตีความว่า นายเอ็ม = มาโอะเนียง ชั้นจะโกรธมาก)
ระหองระแหงกันพักใหญ่ๆ จะเลิกแล้วล่ะ อยู่ในช่วงห่างๆดีกว่า...
ดั๊นมีคนถามขึ้นมาว่า เลิกแล้วเหรอพี่....
มันก็ตอบไม่ถูกขึ้นมา กำลังหนีความจริง ไม่ได้อยากได้ยินคำว่า "เอ็ม" ว่ะ
บางทีมันก็มีหลายคำถามที่ตอบไม่ได้จริงๆ ด้วยสาเหตุบางประการที่ไม่ควร
แม่งโค๊ดจะอึดอัดเล๊ยยยยยย
หรือว่าอากิซามะี่ที่รักของทุกคนเสร็จไอ้ปาล์มไปแล้ว.....
（^／／／^）
ใครเชื่อเนี่ย เอาหัวโขกคอมไปสามทีนะจ๊ะ.....
(ได้จริงไม่ประกาศหน้าบล็อคแน่ๆ)
แต่มันก็ต้องพูดเรื่องบางเรื่อง กับใครสักคนใช่ไหมล่ะ....
แล้วถ้าพูดออกไปแล้วเราก็หยุดอะไรไม่ได้ใช่ไหมล่ะ....
ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ
ถ้าไม่พูดก็อึดอัด....
ในทางกลับกัน หลายๆเรื่องของหลายๆคน ปาล์มเองยังคิดว่ไม่รู้ยังจะดีกว่า
อย่ามาบอกได้ไหม อย่ามาประกาศ อย่ามาข่มขืนใจให้ได้รู้เรื่อง
ไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็น
คนอื่นเค้าก็คงคิดแบบนี้กับเราเหมือนกันล่ะมั้ง...
แล้วเราก็คิดเองด้วยว่าไม่รู้จะดีกว่า รู้แล้วจะเสียความรู้สึกกับเราเสียเปล่าๆ
และกับบางเรื่อง ให้มันตายไปกับเราดีกว่า.................
ปล. เรื่องรอน่ะ มันน่ากลัวตรงที่เราตัดสินใจนั่นแหละ เพราะคิดว่า ถ้ารออีกนิดแล้วมันเป็นจริงล่่ะ
ถ้าเพียงเราทนต่ออีกนิดล่ะ... ไม่งั้นต้องเสียใจที่หลังนะ...
แต่การที่รอต่อไป และไม่ทำอะไร มันน่าเสียใจมากกว่าอีก....
เวลาในการรอคอยเพิ่มขึ้นๆ พร้อมกับความเสียดายและการยึดตึดไม่สามารถละได้เพิ่มมากขึ้น
.... เวลาของเราสิน้อยลงทุกทีๆ...
หาสิ่งดีๆให้ชีวิตตัวเองดีกว่า.................................
Toge no neko [???] - SID
edit @ 6 Feb 2009 20:59:41 by Angeltetsu
กำลังสับสนนิดๆ
เหมือนจะเข้าใจนะ แต่ไม่ค่อยเข้าใจบางจุดอ่ะ...
เอาเป็นว่าถ้าถามอะไรไป แล้วถ้าลำบากที่จะตอบ
สำหรับหนู คำตอบว่า มันยากที่จะตอบว่ะ หรือ ตอนนี้ยังตอบไม่ได้ มันก็ถือเป็นคำตอบนะ - -"
#1 By LittleBaNaNa on 2009-02-06 21:50