My sweet darling!

มีเพื่อนต่างชาติถามว่านับถือศาสนาอะไร
ก็บอกเพื่อนไปว่านับถือศาสนาพุทธ (ขี้เกียจตอบไปว่าไม่มีศาสนา เดี๋ยวจะยาว)
เค้าก็ถามต่อว่าไปวัดบ้างไหม
ไม่ได้ไปหรอก สิบปีไปก็แค่งานศพกะทำบุญไม่กี่หน
คนนับถือศาสนาพุธไม่ต้องไปทุกอาทิตย์แบบคริสเตียนเหรอ
คนที่เค้านับถือเค้าก็ไปเป็นประจำแหละ ยิ่งต่างจังหวัดนี่ไปกันเป็นกิจวัตรเลย
แต่ปาล์มซังก็นับถือนี่ ทำไมไม่ไปล่ะ แปลกจัง
จะเรียกว่านับถือก็ไม่เชิงละมั้ง เกิดมาเค้าก็จับให้ฉันนับถือพุทธแล้ว (เค้าน่ะเค้าไหนไม่รู้เหมือนกัน)
คนไทยนับถือศาสนาพุทธมาแต่โบราณ เพราะเฉพาะนั้นวัฒนธรรมการเป็นอยู่แบบไทยๆก็ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธแบบเสียไม่ได้
งั้นจริงๆแล้วปาล์มซังนับถืออะไรอยู่ล่ะ
(โถ ไม่น่าตอบคำถามให้ตัวเองต้องลำบากอธิบายเลยว่ะ)

นั่นสิ นับถืออะไรอยู่?

งงตัวเองเหมือนกัน

สิ่งที่ยึดถือเชื่อมั่นในตอนนี้ก็มีหลักธรรมศาสนาพุทธบางข้อ คริสต์ (น้อยมาก จะเป็นเรื่องความรักแก่คนรอบข้างมากกว่า) พ่อแม่ มิตรภาพ(แต่บางทีมันก็หลอกลวงฟ่ะ) และตัวเอง

เกิดมาก็ลงทะเบียนว่านับถือพุทธแล้วล่ะ
ปัจจุบันไม่ไ้ด้นับถืออะไรเป็นพิเศษแต่ก็ไม่ได้แก้ศาสนา
มีศาสนาแล้วมันดูเป็นผู้เป็นคนกับเค้าหน่อยมั้ง ดีกว่าไม่มี ก็ปล่อยไว้งั้นแหละ
จะได้ไม่เป็นคนบาป ไร้ศาสนา

แล้วก็เติบโตมาแบบสังคมชาวพุทธ ครอบครัวเป็นพุทธ (แบบไม่เห็นวัด -- ที่บ้านไม่ไปวัด ไม่ไปทำบุญ ไปวัดแค่ประเพณีที่เกี่ยวข้องกับศาสนาเท่านั้น เช่น งานบวช งานศพ งานแต่ง etc.)
ไหว้พระ สวดมนต์ โรงเรียนก็สอนมาดิบดี พอเรียนจบก็หมดกัน เลิกกันไม่ไหว้แล้ว
หลังธรรมคำสอนของพุทธศาสนาก็พอรู้บ้าง นำมาใช้ในชีวิตแบบไม่เคร่งครัดเท่าไหร่
เชื่อในอริยสัจ 4 เกิดแก่เจ็บตาย (เถียงไม่ได้ ความจริงอันประเสริฐสี่ข้อนี้ ถึงทำใจไม่ค่อยได้แต่ก็ต้องยอมรับ)
ทางสายกลาง ปล่อยวาง ปลง (ถึงจะทำไม่ค่อยได้ก็เถอะ)
เชื่อเรื่องเวรกรรม (ก็มีหลายครั้งที่กรรมมันไม่ไวทันใจวัยรุ่น ก็เลยซัดเองบ้าง)
กตัญญูกตเวที (ที่พยายามทำอยู่)

สิ่งเหล่านี้ถูกบ่มเพาะมาแต่เด็กแล้ว....

ส่วนเรื่องศีลห้า ศีลแปดไม่ต้องพูดถึง
ไม่เคยคิดรักษาเลย...(ก็รู้ตัวด้วยว่าทำไม่ได้แน่ๆ ฮ่า ส่วนข้อไหนทำไม่ได้ก็รู้กันอยู่น่ะ)
ปรกติใช้ชีวิตแค่ว่าทำสิ่งที่ดีไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนก็พอ
เพราะงั้น การออกไปกินเหล้ากับเพื่อน ไม่ได้ทำให้ใครเดือนร้อนก็ไป.....
(กินแบบไม่ได้เมาแอ๋นะ... ถ้าเมาแอ๋นี่ชาวบ้านเดือดร้อน ก็พยายามไม่ทำ)

พ่อกับแม่ก็เป็นพระเจ้าของเรา
ตอนเด็กๆไม่ค่อยเคารพเชื่อฟังเท่าไหร่นะ
แต่เชื่อไหม ยิ่งโตพ่อแม่ยิ่งสั่งสอนเราน้อยลงๆ
ในทางกลับกันเรากลับเชื่อคำของพ่อแม่มากขึ้นเรื่อยๆ
กตัญญูกับพ่อแม่.. ไม่ใช่เพราะท่านทำให้เราเกิดมา แต่เพราะท่านสละเวลาและความอดทนมากมาย เพื่อให้เราสามารถใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้เองได้
แต่ชีวิตก็ยังคงเป็นของเราอยู่ดี ไม่สามารถทำและใช้ชีวิตให้พ่อกับแม่พึงพอใจได้เสียทั้งหมด
ทำเท่าที่ทำได้ อะไรที่ทำให้สบายใจแล้วเราไม่ทุกข์ก็ทำให้

ศาสนาคริตส์ได้เรียนรู้มาบ้างตอนเรียนประถม
พ่อเลี้ยงเพื่อนสองคนเป็นมิชชันนารี่
ก็เลยไปเล่นที่โบสถ์ทุกวันอาทิตย์
เน้น ว่าไปเล่น...แต่ก็ได้รับฟัง รับรู้มาพอสมควร



โตขึ้นมาก็เริ่มไม่ไหว้ศาลเจ้า ศาลพระภูมิแล้ว.. รู้สึกว่าไม่ใช่ศาสนาพุทธอ่ะ
ไม่ได้ลบลู่หรือไม่นับถืออะไรนะ ยำเกรง แต่ไม่รู้ว่าทำไมต้องกราบไหว้ด้วย
ชีวิตจะดีขึ้นหรือเปล่า?

เลือกที่จะทำและไม่ทำด้วยตัวเอง
บางอารมณ์มันก็เหมือนว่าเรา anti-social หรือเปล่าวะ
ก็ไม่หรอก เราไม่แรงขนาดนั้น
แค่ไม่อยากไหลตามกระแสสังคมไปทุกอย่าง แต่ก็ไม่อยากทวนน้ำหรอกนะ
นอกจากนี้ก็เชื่อเรื่อง soulmate แบบฝรั่งด้วย
เรื่องนี้ที่เชื่อเพราะรู้สึกได้เองก็เลยเชื่อ


ดูดวงนี่ก็ชอบนะ สนุกดี เชื่อบ้างไม่เชื่อบ้างก็ว่าไป แต่ไม่ชอบดูหมอ เพราะรู้สึกว่ามีหมอดูมากมายที่ไม่ได้รู้จริงแล้วมาดูสั่วๆมั่วๆ.... ซึ่งกรณีนี้ เราดูตัวเองก็ได้

อ่ะ เล่นไพ่ทาโร่เนี่ยก็มีบ้าง... งงๆชีวิตช่วงนี้กึ่มๆไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เลยพยายามหาความสบายใจหน่อย (แหม แต่ชอบมากเลยนะ เรื่องความรักเนี่ย กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)
ปรกติเล่นแล้วก็ไม่ได้สบายใจขึ้นเลย ได้ hangman, the tower, the devil, death ใบใดใบหนึ่ง หรือสองใบจับคู่กันมาทุกครั้งที่ดูมาตลอดจนเป็นเรื่องปกติ ไพ่อาจจะอยากบอกว่าแกรู้อนาคตตัวเองดีอยู่แล้ว ไม่ต้องมาถามกูให้เสียเวลาหรอก....
ในเวลาที่ลำบากมากๆ หรือ แย่สุดๆ กำลังจะดิ่ง ต้องการความช่วยเหลือ มักจะมีมือที่มองไม่เห็นยื่นมาช่วยเสมอ
ทุกๆเรื่อง เรียน งาน เงิน ความสัมพันธ์... ตอนที่ยากจนเงินหมดกระเป๋า ก็มักจะมีลูกค้าขาประจำหรือหน้าใหม่เข้ามาสั่งๆๆๆๆ ทั้งๆที่ตอนนั้นเราแทบไม่ได้โปรโมทขายอะไรเลย แล้วก็รอดตายมาตลอดเลย
(แต่อิชั้นเป็นสาวที่มีดวงการงานเข้มแข็งมากค่ะ ไม่ว่าดิ่งแค่ไหน การงานดีเสมอ เหอๆ)
มันทำให้เราเชื่อในเรื่องกรรม เรื่อง soulmate ไปเลย ชีวิตคนเรามันไม่บังเอิญเป็นสิบหนหรอกใช่ไหม?
เราเชื่อในเรื่องกรรม แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะยอมเป็นผู้ถูกกระทำโดยคิดว่าเป็นกรรมเก่าติดค้างกันมาหรอกนะ ^^;;; มันไม่ใช่คนแบบที่เราเป็นอีกนั่นแหละ

เขียนมาจนถึงตรงนี้... ก็พบว่าจริงๆแล้วเราก็เชื่อตัวเองนั่นแหละ
เพราะตัวเองเลือกสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีเอามาใช้ในชีวิตตัวเอง
แต่เมื่อจนตรอก สิ่งต่างๆมันเกินความสามารถที่จะคอนโทรเองได้
ก็เริ่มไขว้คว้าหาอะไรบางอย่างเป็นที่ึพึ่งทางใจ
คุณพระ พระเจ้า พระเจ้าส่วนตัวก็พึ่งมาหมดแล้ว...



พอหมดตัวช่วย......

สุดท้ายก็กลับมาพึ่งตัวเองเหมือนเดิม

ปล.ด่าลิ้งหายไปสี่วันแล้ว ไม่มารายงานตัว -_-'''
ครบห้าวันเมื่อไหร่จะประกาศตามหาคนหายแล้วนะ 

edit @ 2 Jun 2008 01:52:30 by Angeltetsu